Zondag ging ik van start op de 5,2km in Heule, een wedstrijd waar mijn ouders mee in de organisatie zitten, vorig jaar liep ik er de tien kilometer maar dit jaar wou ik eens de 5 lopen. Van bij de start voelde ik dat het niet goed ging gaan. Ik moest direct lossen en kon geen tempo houden. Mijn benen voelden echt vermoeid aan, na het eerste rondje liep ik nog derde vrouw maar even verderop staken mij 2 vrouwen voorbij, ik kon niet aanpikken en moest ze een voor een laten gaan. Ik liep de wedstrijd uit als vijfde voruw maar was zeker niet tevreden over mijn wedstrijd, volgende keer beter he

Zaterdag ging ik naar Marke om er een 1500m te lopen, de sintelpiste die daar ligt is niet echt perfect te noemen om toptijden te lopen. We waren met meer dan dertig om te lopen dus werd er beslist om in 2 groepen te lopen, jammer genoeg zat mijn concurrente in de andere groep namelijk Christa Noyez. Van bij de start wasik direct alleen weg, iets te snel dan wel maar ik had geen tegenstand. Ik liep heel op mijn eentje naar de overwinning in 5'34". Ik kon nog sneller maar was voor niets nodig. In de 2de reeks haalde Christa het in 5'43".

Woensdag ging ik van start in Sint-Andries voor de gouden tien kilometer. Normaal ging mijn zoetje daar ook lopen maar door een keelontsteking mocht hij van de dokter niet lopen. Er was weer een mooi deelnemersveld aanwezig, het mooie prijzengeld zit er wellicht voor iets tussen

Van bij de start was ik goed mee en kon aansluiten bij een groepje van vier. In het eerste lange rechte stuk was het vooral tegenwind, en dat maakten het al direct wat lastig. Ik voelde me niet echt 100% maar bleef dapper doorgaan. Na de eerste doortocht staken me er drie vrouwen voorbij, ik kon niet aanhaken en moest ze laten gaan. Met nog grote 2km te gaan passeerde er nog een vrouw mij, ik had echt geen goed gevoel en dacht dat ik trager aan het lopen was dan vorig jaar, eenmaal de finisch overschreden zag ik dat ik 2 minuten sneller had gelopen dan vorig jaar, en dit met een slecht gevoel. Toch werd ik nog 5de dame senoir. Bedankt lieverdje voor mij te steunen!En zeker  mama en papa niet vergeten! Ik wil mijn schoonouders ook bedanken voor te supporteren leuk dat jullie er allemaal waren. Sorry dat ik niet super liep! 

Mijn lieve schat op weg om mij te steunen!Het was nodig achteraf gezien dat hij er was

Op vrijdag 10 augustus ging ik van start in de beachrun in Heist. Een tien kilometer wedstrijd door het zand, afzien was de opdracht. Er was terug veel wind aan de zee, ik kon me direct goed plaatsen, ik liep als tiende vrouw, door de felle tegenwind in het begin waren er enkele vrouwen die het aan het keerpunt lastig begonnen te krijgen, ik kon zo enkele plaatsen opschuiven, ik haalde ook Sandra Cauwels in aan het keerpunt, ik liep dan al achtste. Met nog een kilometer te gaan kon ik nog een plaatsje opschuiven om zo mooi als zevende vrouw te eindigen. Vader Geert werd zesde maar was niet echt tevreden, hij had wat last van zijn voet, wellicht eens verkeerd geplaatst in het zand ofzo.

De dag erna stond ik terug aan een start, nu deze van de stratenloop in Torhout. Ik voelde het wel wat in de beentjes. Voor de vrouwen was het een ronde van 6.5km, mijn zoetje moest er twee afleggen. Van bij de start wist ik al dat het niet mijn dagje ging worden, ik kon in het begin niet echt snel lopen, na zo'n vier kilometer kwam ik erdoor en kon zo nog wat opschuiven. Ik werd zo nog vijfde vrouw maar ik was niet echt tevreden, ik had beter verwacht. Mijn zoetje werd mooi derde maar hij heeft last van zijn keel, maandag moet hij naar de dokter, wellicht heeft hij een keelontsteking opgelopen.

Op zondag kwam ik voor de verandering nog eens aan de start, nu geen strand of straat maar een pistewedstrijd. Ik liep in Blankenberge de 3000m. Ik voelde mijn benen goed van de voorbije dagen maar was wel gemotiveerd om te lopen. Ik had namelijk nieuwe spikes van nike, super goeie spikes. Ik ging goed van start samen met Christa Noyez. Na een ronde samen te hebben gelopen besloot ik om mijn eigen tempo te lopen, ik versneldde wat, Christa probeerde nog maar moest een gaatje laten. Ik liep zo heel alleen en onverstoord naar de overwinning. Ik was zeer tevreden en had het nooit gedacht dat het nog zo goed ging gaan. Op maandag staat er eens geen wedstrijd op mijn programma.

Het is amper 24 uur geleden dat ik aan de start stond van een wedstrijd en ja hoor ik ben er terug, nu om een 10 mijl te lopen. Ik sta met gemengde gevoelens aan de start. Kan ik dit,want hiervoor trainde ik niet?Hoe zullen de benen voelen na gisteren?Want men heeft toch wat kracht moeten geven in het zand en tegenwind.

Voor mij 1 groot voordeel de 10 mijl is op de straat! En een heel grote steun voor mij is dat mijn lieve schat meerijd met de fiets naast me en hij zal me enorm steunen! 20u15 werd de start gegeven 15 min uitgesteld omdat er nog mensen aan het inschrijven waren. Ik was rustig gestart,zat in het spoor van een man te lopen en vroeg aan mijn mus wil je eens kijken wat die man loopt en ja hoor hij liep de lange afstand.Ik bleef zolang mogelijk bij hem en liep daardoor constant tempo.Mijn lieverdje moedigde me aan en zei dat ik heel goed liep! Het ging heel goed, pas aan km 12 kreeg ik het moeilijk dus dan was het doorbijten. Maarja hoor ik finishte nog met een eindsprint en heel tevreden in een tijd van 1u08! En veel sneller dan vorig jaar.Ik was heel gelukkig en werd daar mooi 8ste dame mee! Ik vloog mijn mama en schat en papa rond de nek ik was echt gelukkig! En ja hoor mijn vader liep terug een schitterende wedstrijd hij was 6de! Zo zie je de familie Deruddere is niet te houden he!Bedankt voor de steun schat!

Donderdag 28 juli stond terug een wedstrijd van het kustcriteruim op het programma, dit keer te Koksijde. Ik nam de 10 kilometer voor mijn rekening  net als mijn vader. En mijn lieve schat had ik aangemoedigd om de 5 km de te lopen, en ja hoor hij startte!.De start van de 5 en 10 km werd samen gegeven, ik ging rustig van start want de eerste km is op de straat en daarna op het strand, en de laatste 5 km zijn zwaar want er staat heel heel veel wind, het was geen weer om een hondje door te laten lopen, maar loper in hart en nieren zijn wij dus overheersen we alle weersomstandigheden.Ik liep vlot de eerste 5 km en spaarde me wat om de laatste 5 km te lopen, en natuurlijk ook in het achterhoofd de  10 mijl van morgen in Wenduine. Vanaf het keerpunt heb ik gewacht op een groepje mannen en heb me daarin verstopt en het liep vlot, heb me rustig gehouden. En ja hoor mijn zoetie was daar om de laatste 3 km samen met mij nog te lopen en te steunen.En zouden jullie al het kunnen raden mijn schatje heeft terug gewonnen he op de 5 km, sterk ze zoetie!

Ik eindigde als 12de dame en was tevreden,want was totaal niet moe! Mijn papa werd knap 5de heel goed! Op naar morgen!