Maandagavond vernam ik het nieuws dat Tom Compernolle tijdens een legeroefening het leven liet door een accident met een vrachtwagen. Ik was er niet goed van, mijn ouders waren er ook niet goed van, we konden het eerst niet geloven tot het op het nieuws kwam. Zo'n jonge talentvolle atleet, hij was net bij het leger. Alles leek op zijn plaats te vallen, hij kon terug doortrainen, zijn eigen huis, ... Het leven eindigd veel te vroeg voor Tom, we zullen je missen, we vergeten je nooit.

Ik wil dan ook de familie, Kimberly en Mats en al zijn vrienden veel sterkte toewensen. 

Vrijdag ging ik in Oostende van start in de Vuurtorenloop, een wedstrijd over goeie 7km. Van bij de start liep ik als eerste vrouw met kort achter mij Chris Peeters. Ik liep echt gemakkelijk en kon mooi het tempo blijven lopen, bij het ingaan van de laatste ronde kwam Chris bij mij aansluiten, toen ze even versneldde twijfelde ik om mee te gaan (met de wedstrijd in Nederland in gedachten), ik liet haar gaan maar ze bleef op zo'n tien seconden hangen en zo gingen we ook over de finish. Ik werd zo dus makkelijk tweede en eerste in mijn categorie. Mijn zoetje werd knap terug winnaar, mijn vader werd achtste en eerste in zijn categorie. Terug alledrie gewonnen, het kan niet op.

De dag nadien ging het richting Nederland waar ik deelnam aan een vijf kilometer. Voor de start zag ik enkele goeie Nederlandse dames. Ik was zeer goed mee voorin maar bij de eerste versnelling moest ik passen, het ging toen veel te snel. Ik besliste om mijn eigen tempo verder te lopen. De eerste twee waren gaan vliegen, ik kon mijn derde plaats veilig stellen en ik kwam over de finish gevlogen in 19'34" ofwel 20 sneller dan mijn besttijd, owfel 1'30" sneller dan vorig jaar :) Ik was zeer tevreden met mijn resultaat, het gaat steeds beter en beter, hopelijk kan ik dit wat aanhouden. Mijn zoetje werd winnaar van de tien mijl en dit met een nieuw parcoursrecord, mijn vader werd knap winnaar in zijn reeks, ook hij liep iets sneller dan vorig jaar, alledrie in topvorm dus :)

Vrijdag ging ik naar Oostende om er te lopen in de Keignaertloop, een wedstrijd over 6km die meetelt voor het OLC. Ik zag enkele goeie dames voor de start en wou graag voor een paar eindigen ook :) Bij het startschot vloog ik weg, ik zat direct vooraan, enkel Veerle Dhaese moest ik voorlaten. Even verderop passeerde ook Lut Lesage mij maar dat deerde mij niet. Ik wist dat ze sneller waren. Bij de eerste doortocht had ik een kleine voorsprong op Natahalie Pluvier, nog iets verder liep Sabrina Coopman. Ik dacht eerst dat Nathalie me ging passeren maar ik kon haar goed achter me houden, in het grasgedeelte kreeg ik het even moeilijk maar eens op de straat ging ik vol door en zo werd ik knap derde. mijn zoetje werd terug winnaar, waarvoor een dikke proficiat. Mijn vader werd eventjes later mooi vijfde en eerste in zijn categorie.

Op zaterdag stond er terug een wedstrijd op het programma, ditmaal in Moere. Een wedstrijd over 4km, eens om de snelheid wat te testen :). Voor de satrt werd duidelijk dat winnen er niet ging inzitten want Ria Thienpont was er ook. Ik ging toch vol goede moed naar de start, van bij het begin was ik terug verbazzend goed mee voorin. Ik had dit echt niet gedacht na mijn goeie prestatie van de avond voordien. Ik kwam bij de eerste doortoch als tweede door. Ik voelde wel dat er enekel dames dicht zaten maar ik bleef voor me kijken en goed doorgaan. Bij het ingaan van de laatste ronde hoorde ik dat Tania Vandewalle en Christa Noyez zeer dicht zaten, met nog een goeie kilometer te gaan ging ik vol door. Ik kwam zo als tweede over de meet na de ongenaakbare Ria Thienpont en voor Tania Vandewalle. ik was terug zeer tevreden want het ging heel goed, ook nu werd mijn zoetje terug winnaar van de wedstrijd :)  Mijn vader liep niet in Moere maar in Rollegem-Kapelle waar hij vijfde werd en eerste in zijn categorie.

Vrijdag trokken we naar, de zesde wedstrijd van het houtlandcriterium, Zwevezele. Er stond ons een mooi maar toch wel niet te onderschatten parcours te wachten. Van bij het begin ging ik mee met Christa Noyez, ik liep in het begin er iest voor maar besliste al snel om bij haar te blijven. ik kon het tempo goed volgen en kreeg nergens geen last de hellingen kon ik steeds goed aan en ik bleef mijn tempo lopen. We liepen steeds op de derde, vierde plaats
. Zo kwamen we dan ook aan, Christa op drie en ik op vier, ik werd hiermee wel eerste senior. Mijn zoetje werd knap winnaar van de wedstrijd, mijn vader werd mooi zesde en tweede in zijn categorie.

De zaterdag stonden we terug aan de start van en wedstrijd, ditmaal in Oostende om er deel te nemen aan de wijkloop nieuwe stad. Dit is terug een lastig toerke, ditmaal maakte de wind het wat lastiger. Mijn benen voelden niet zo super meer aan en ik besliste om iest rustiger te starten.Na de eerste ronde kreeg ik het wat lastig maar ik bleef doorbijten en afzien. Het ging voor geen meter dacht ik maar toen ik aankwam en mijn tijd zag vond ik het toch zo slecht nog niet want ik had 50" sneller gelopen dan het jaar voordien, als ik zo blijf vooruitgaan, let dan maar op ze :)  Ik werd vierde in de wedstrijd wat terug goed was voor de overwinning in mijn reeks. Mijn zoetje werd ook terug winnaar van de wedstrijd, ook hij liep een stuk sneller dan vorig jaar. Mijn vader werd ook terug zesde maar hij werd wel winnaar in zijn reeks. Zo stonden we alledrie terug op het podium maar wel alledrie als winnaar :)