Zaterdag ging het richting Oostende om er deel te nemen aan één van de laatste wedstrijden van het Oostends Loopcriterium. Ik voelde mij niet 100%, mijn maag was niet echt in orde.Laat ons zeggen dat ik tot 3 u voor de start ziek in de zetel lag en het toilet mijn vriend was. Normaal moest ik niet lopen  ik zou  toch wedstrijden genoeg hebben, maar ja , het kriebelt hé. Ik ging er toch het beste van maken en zien hoe het ging, van bij de start voelde ik dat het niet mijn dagje ging worden. Ik kwam nooit echt goed op dreef. Na de eerste ronde kreeg ik het nog lastiger, de laatste tijd kon ik mijn tempo blijven lopen wat nu het geval niet was, kwam wellicht door het lege gevoel dat ik had in mijn maag en geen kracht in de benen. Ik moest Heide Hertveldt laten gaan, op het einde kwam ook Chris Peeters nog opzetten maar ik kon haar nog afhouden, ik werd zo toch nog derde dame. Het lichtpuntje was we dat ik toch nog sneller liep dan vorig jaar. Zo'n kleine twee minuten. Mijn zoetje won zeer knap de wedstrijd bij de heren, mijn vader had het iest lastiger, het was niet echt zijn dagje, hij werd toch nog zesde in zijn categorie.

De zondag ging het richting Izegem, het parcours loopt langs de deur van familie van mij, dus vond ik het wel eens leuk om daar te lopen. Het parcours was veel draaien en keren. Er moesten twee ronden worden afgelegd. Bij de start moesten we eerst 2 pisterondjes doen. Ik zat al snel in het spoor van Irma Karahotcka. Maar iets voor de tweede kilomter liet ik ze toch gaan, ik liep mijn eigen tempo verder maar had nog steeds geen super gevoel. Het ziek zijn zat nog wat in de benen. Achter mij was er al een groot gat en voor mij was Irma ook al weg. Ik had geen druk meer om echt diep te moeten gaan. Ik liep dan ook gewoon vlot verder en kwam als tweede dame over de meet, ik werd wel eerste in mijn categorie. Mijn zoetje won terug en mocht zo ook terug op het podium.

Vrijdag ging het richting Oostende om er deel te nemen aan één van de laatste wedstrijden van het OLC. Het was een wedstrijd over 8.5km. Ik had er nog nooit gelopen, het parcours liep vooral over de twee grote banen en op het einde wat tussen de wijken door. Het waren drie ronden, bij de eerste ronde ging ik goed mee. Het tempo kon ik redelijk goed vasthouden, ik moest enkel Lut Lesage voorlaten. Op de rest kon ik het gaatje steeds groter maken. In de tweede ronde ging het iets moeilijker maar het gaatje bleef vergroten, ik kon in de laatste ronde nog iets versnelle en kon mijn tweede plaats dus behouden. Ik werd zo eerste in mijn categorie. Ik kwam aan in 33'46", ik was zeer tevreden van mijn wedstrijd, had een super gevoel. Mijn zoetje werd knap winnaar van de wedstrijd.

De dag nadien ging het richting Sint-Kruis waar we, zoals vorig jaar (mijn zoetje en ik), gingen meedoen aan de 5km. Het beloofde terug een goed bezette wedstrijd te worden met Helga Sibbick en Veronique Coene. Het was maar 5km dacht ik dus ik ging er van bij de start eens invliegen. Mijn benen wilden niet echt mee maar ik ging er toch snel vandoor. Ik liep al snel als tweede vrouw want Helga was niet te stoppen. Na iets meer dan 2km werd ik dan bijgehaald door Veronique. Ik moest ze laten gaan maar het gaatje bleef beperkt. Achter mij was er geen vrouw meer te zien. Ik bleef goed doorgaan en finishte zo als derde in 18'45", dat was terug zo'n 1'40" sneller dan vorig jaar. Toen had ik zelfs nog geen wedstrijd gelopen de dag voordien. Mijn zoetje won de 5km bij de mannen en zo stonden we beiden tweemaal op het podium, al moest ik voor het laatste podium jammer genoeg verstek geven want ik moest gaan werken.

Zaterdag gingen we naar Nederland om er deel te nemen aan een 12.8km. We lopen zoals Oostende-Brugge, van het ene dorpje naar het andere. Dit jaar stond de wind jammer genoeg niet goed, we hadden volop tegenwind. Mijn doel was om sneller te gaan dan het jaar voordien, toen zat de wind in het voordeel. Het ging zeer goed in het begin en ik zat in een mooi groepje. Ik liep samen met nog twee dames, al voelde ik in het begin dat het toch naar de snelle kant ging. Ik bleef aanhaken en kon tot 7km meegaan met de groep. Toen kwam er een versnelling en viel alles uit elkaar. Ik moest de twee dames laten gaan maar bleef op een dichte afstand lopen. Ik had ze steeds in mijn viezier maar ik geraakte er niet meer bij. Ik finishte in 54'31" owfel 3'12" sneller als vorig jaar.En kwam als 7de senior binnen. Het lijkt erop dat ik iedere wedstrijd er drie minuten ga afdoen :) als ik zo voortdoe gaat mijn zoetje nog moeten opletten, grapke ze. Mijn zoetje liep er ook een knappe wedstrijd, hij werd in een spannende spurt zesde. Mijn vader liep ook heel goed en werd in een sterk bezette wedstrijd knap zevende veteraan.

Gisteren ging ik in Oostende van start voor een 6.1km wedstrijd. Ik zag voor de start al Lut Lesage en Evi Pieters, dus ik wist dat ik ging mogen knokken voor een top drie plaats. Toen we gestart waren was het al snel duidelijk dat Evi en Lut te snel waren, maar iets voor de 2km kwam ik steeds dichter en dichter bij Evi, toen ik bijna bij haar was stapte ze onverwacht uit de wedstrijd, waarom weet ik niet. Ik liep plots op plaats twee. Het ging redelijk goed vooruit, je moest wel wat opletten want het was borduur op, borduur af. In de tweede ronde kreeg ik het eventjes moeilijk maar bij het ingaan van de laatste km kon ik terug wat versnellen en zo kwam ik als tweede over de meet en werd hiermee zelfs eerste senior. Ik kwam aan in 24'25" en dit was maar liefst 3'25" sneller dan vorig jaar. Ik vond dat ik vorig jaar al goed gelopen had, nu kan ik alleen zeggen dat het super gaat :) Mijn zoetje won de wedstrijd, zij moesten 9.2km lopen. Mijn vader die compleet zijn start miste liep nog als vijfde binnen en werd eerste in zijn categorie. Zo stonden we terug alledrie op één.

Zondag was ik niet zeker om naar Poelkapelle te gaan, het regenweer zag ik niet echt zitten. Toen het wat overhield besliste ik toch om te gaan. Ik liep er vorig jaar ook al, toen was het warm en stond er veel wind, nu was het koud en stond er nog meer wind. Ik ging er het beste van maken, bij de start was ik goed mee voorin. Al snel werd duidelijk dat Marijke Guillemyn de sterkste was, daarachter liep Saartje Vandenberghe op de tweede plaats. Iets daarachter zat ik dan, het ging redelijk goed maar mijn benen zaten precies niet zo heel goed. Ik bleef doorbijten en kon mijn tempo goed vasthouden. Alleen in de laatste ronde ging Christa Noyez nog voorbij me maar ze zat niet zo ver voor, dus ik mag tevreden zijn van mijn wedstrijd. Ik werd zo vierde, en werd hiermee ook tweede senior. Mijn wedstrijd was terug meer dan 2 minuten sneller dan vorig jaar, ik liep de 6,850 km in 27'56"Mijn vader liep een zeer goede wedstrijd en schoof van plaats 6 naar plaats 2. Mijn zoetje liep eens niet mee, hij was suporter, net als mijn moeder en Charlotte, bedankt voor de luide aanmoedigingen. Mijn zoetje stond ook in voor de foto's :)

Vrijdag ging het richting Oostende om er deel te nemen aan de 6km strandloop. Een zeer zware wedstrijd die ik vorig jaar ook al liep. De start is op de dijk en dan ga je het losse zand in, het ging zeer gemakkelijk. Ik moest me zelfs wat inhouden omdat ik wist dat het nog zwaar ging worden. Na een kilometer moet je terug naar boven en als je net op de dijk bent mag je terug naar beneden, leuk is anders. Dan moesten we wat door het losse zand, het was daar echt zwoegen, zeer zwaar stuk. Dan moesten we terug keren op de dijk. Daar was het terug een goed tempo lopen en blijven gaan. In de tweede ronde kreeg ik het gezelschap van Chris Peeters, ik ging samen met har door het zandgedeelte. Ik kon blijven doorgaan en kreeg een supergevoel. Ik kwam zo als zesde over de meet en werd daarmee derde senior. Ik was zeer tevreden want ik liep terug bijna drie minuten sneller dan het jaar voordien. Mijn zoetje die nog een ronde langer door het parcours mocht crossen won de wedstrijd, mijn vader werd knap derde veteraan. We konden terug naar huis met een fijn gevoel.

De zaterdag vertrok ik met mijn zoetje richting Nederland om er te genieten van een zalig weekendje, het was echt de max en het weer was super. We hebben er een zalige tijd opzitten. We konden ook genieten van het zalige drie gangen diner en het luxe ontbijt. Het was gewoonweg super. Maandag reisden we wat door om er ook nog eens een wedstrijd te lopen. Ik ging er van start op de 5.5km. Ik vloog er vanaf het begin goed in en kon mijn tempo goed vasthouden. Bij de eerste doortocht na 1km liep ik als eerste vrouw. Een positie die ik niet meer uit handen gaf en zo de wedstrijd won in 21'30", er was een zeer goede sfeer in de straten en een deel van het parcours was verlicht met fakkels. Mijn zoetje won de wedstrijd in een nieuw parcoursrecord, even later werd mijn vader knap tweede en dus eerste veteraan, alledrie gewonnen dus :) Er waren wel twee zotjes bij die iets later nog eens de tien kilometer liepen ook, het waren beide heren, mijn zoetje liep een super wedstrijd en kwam knap als tweede aan, mijn vader werd iets later derde veteraan, hij had soms wat last met de donkere straatjes, maar toch liep hij een schitterende wedstrijd.