Vrijdag ging ik naar Kuurne, niet om er deel te nemen aan de halve marathon maar wel om er te gaan supporteren voor mijn zoetje. Jammer genoeg was het geen aangenaam weer. Regen, veel wind, het was echt afzien voor hen en ook een beetje voor ons want het was koud om daar te staan. Mijn zoetje liep een pracht van een wedstrijd, hij werd knap zevende en liep veel op kop van zijn groep. Ik was superblij met zijn prestatie. De dag nadien ging het richting Oostende, terug was er veel wind, gelukkig bleef de regen weg. Voor de dames was het 6km, de heren mochten 12km lopen. Er moest eerst een rondje op de piste worden gelopen en al snel voelde ik dat mijn benen niet super zaten. Het draaide niet echt goed, maar ik probeerde er toch het beste van te maken. Al snel waren enkele dames weg, ik liep direct voor een plaats rond de top vijf. Door de vele windbuien kreeg ik het steeds lastiger, mijn benen wilden nooit mee. Ik moest me er echt doorsleuren om goed te lopen. Ik liep samen met Els Ingelbrecht voor de zesde plaats. Gelukkig kon ik haar op het einde nog afhouden en werd ik zo zesde. Ik liep anderhalve minuut sneller dan vorig jaar maar mijn gevoel was niet zo goed. Mijn zoetje liep nog geen 24u na zijn halve marathon de 12km mee, hij werd knap tweede, hij had onderweg wel wat last van lichte krampen. Op zondag ging het richting Deerlijk (loopweekendje van gemaakt) Daar stond er een 5km op het programma, al snel werd duidelijk dat het een sterk bezette wedstrijd ging zijn. Ik zag al Ann Parmentier, Verthé en nog enkele dames. Bij de start was het duidelijk, niet veel volk maar er ging wel snel gelopen worden. Ik was goed weg maar toen ze vooraan het tempo de lucht in brachten moest ik de eerste drie laten gaan. Ik kon de eerste ronde mijn plaats nog vaast houden maar moest iets verderop in een zware strook toch iemand voorbij laten. Ik ging eventjes mee maar moest ze dan toch laten gaan, ik kwam in dezelfde tijd aan als vorig jaar, alleen was het nu 15graden kouder, regende het en stond er veel wind, dus ik mag tevreden zijn. Mijn ouders en zoetje trotseerden nu de regen en wind om te supporteren, waarvoor dank. |