Deze namiddag trokken we met het gezin richting Izegem, eenmaal aangekomen voelde het weer toch behoorlijk warm. En had ik toch last van luchtwegen door verkoudheid.Iedereen schreef zich in voor de 10 kilometer. Tijdens het opwarmen zag ik Charline Vanneste, Nathalie Lambrechts,Veronique Timmermans, Gwendolien Sierens,enkele plaatselijke dames.
Strijden voor de overwinning moest ik zeker niet doen, ik hoopte op een 3de plaats. Om 15.00 ging het startschot en weg waren we , 2 ronden op een zalige piste en dan het parcours op. Bewust ging ik niet voor een te snelle start, want het had toch geen zin. Na doorkomst van 5.4 kilometer kwam ik als 3de dame door en voelde ik toch wat ademgebrek en wat zware benen door de adem tekort denk ik. Vol goede moed ging ik mijn 2de ronde in, mama supporterde en vertelde me dat de 3de plaats safe zat. Dus liep ik rustig mijn tempo verder, niets forceren! En ja hoor ik eindigde als 3de dame na een sterke Nathalie en Charline! Mijn eindtijd was 45 seconden sneller dan vorig jaar, ik mag dan toch tevreden terug kijken op de wedstrijd! Mijn zoetje eindigde knap 2de na Bosmans Maarten, mensen die het lopen volgen weten dat dit zeker geen schande is. Mijn vader eindigde heel knap als 4de master! Hij komt terug sterk voor de dag! Tevreden keerden we huiswaarts!

Bedankt Karim voor de foto's! Gwen leuk je terug te zien , hopelijk volgende keer wat met meer tijd! Proficiat met u resultaat op de 5 km!

Opa proficiat met u prestatie, nog eventjes en we kunnen terug samen lopen!

Onze trouwe supporters en chauffeur! Bedankt!

Zondag 20 september eindelijk was die dag aangebroken, na heel veel werk en vergaderingen en inspanning konden de organisators van de leimarathon eindelijk hun organisatie van start laten gaan. Mijn papa was één van de 8 hoofdorganisators en ik moet zeggen het was meer dan de moeite!

De hoofdwedstrijd was natuurlijk de marathon van Deinze naar Wevelgem, maar in afwachting op de marathonlopers was er een jogging over 5 en 10 kilometer in het plaatselijke Wevelgem. De start was voorzien om 10u30. Papa had de volledige verantwoordelijkheid opgenomen voor de 5 en 10 kilometer te organiseren, maar de dag zelf kreeg ik heel veel verantwoordelijkheid, we hadden alles mooi voorbereid en nummers en chips aan elkaar gekoppeld, maar we hadden enorm veel deelnemers, veel meer dan verwacht! Echt druk druk aan de inschijvingen! Ik springen van links naar rechts, mensen te woord staan, nummers maken en chips aan linken echt een stressie gedoe voor mij. Dan besloten we maar de start te geven om 10u45, doordat er rond 10u20 nog een hele rij stond in te schrijven. Rond 10u40 ben ik richting start gegaan en ja daar stond ik dan voor eigen publiek gestresseerd van de inschrijvingen, niet opgewarmd. De speaker van dienst Jos maakte mij kenbaar als favoriet en vertelde dat ik voor eigen volk liep,... . Maar veel tijd om na te denken was er niet pang, en weg waren we voor 10 kilometer.

Van bij de start voelde ik neen dat wordt mijn dag niet, en het gevoel was juist, tot aan kilometer 2,5 ging alles goed en toen was het licht uit ! Ik viel stiel, Valerie Steen ging over mij en aan kilometer 6 kwam een onbekende dame voorbij mij. Maar echt chapeau dat meisje liep heel soepel en snel echt! Ondertussen had ik nog 4 zware kilometers voor de boeg, ik bleef doorbijten en zag af maar hield vol. Ik eindigde toch nog 3 de en kwam aan onder luid applaus voor eigen volk, wat toch wel een kick geeft echt geloof me! Mijn zoetje misschien toekomstige Wevelgemnaar heeft zijn eer hoog gehouden en schreef de 10 kilometer op zijn naam.

Onmiddellijk na de aankomst vlug omkleden en terug ons t-shirt aan van de organisatie en in actie geschoten. Ondertussen vernomen we dat onze goede vriend en Wevelgemnaar Nico Serroen met ruime voorsprong op kop liep van de marathon. In een mum van tijd was het 14u30 en was onze Nico daar! Hij liep een super marathon onder begeleiding van Glenn Vermander 2u31 op zijn ééntje! Chapeau man! Echt respect! Wat is mooier dan als Wevelgemnaar aan te komen solo in Wevelgem. Hij had 17 min voorsprong! Van harte proficiat.

Mensen je weet wellicht nog dat ik zei dat ik onder stress liep wel, dat is nog steeds te voelen, ik heb helemaal verkrampt gelopen 10 km want alle spieren tot in mijn poep doen ontzettend pijn.

Veel reacties kregen we over de marathon en organisatie en behoorlijk veel postieve! Maar aarzel niet suggesties en opmerkingen zijn welkom, mail ze me gerust door! Want binnen 2 jaar maken we er een nog betere editie van!

Vrijdagavond stond er terug een wedstrijd van het OLC op het programma. Een wedstrijd over 9 kilometer. Ik ging heel rustig naar deze wedstrijd, want ik had in mijn hoofd er een goede training van te maken, want er stond nog meer op het programma dit weekend! Voor de toeschouwers een leuke wedstrijd ze zien ons 3 maal lopen. Ik liet bewus Lut Lesage gaan, en bleef samen lopen in een groepje met Sophie Tuttens en haar man. We hadden beiden nog een druk weekend en besloten samen te lopen voor onze plaatsen. En ja hoor dat lukte aardig, ik kwam niet moe aan als 2de dame en Sophie als 3de. Ik eindigde eerste in mijn categorie! Doel was geslaagd! Papa eindigde knap als 2de master en mijn zoetje eindige eveneens als 2de maar eerste in zijn categorie!

Zaterdag gingen we met het ganse gezin richting Nederland om er een wedstrijd af te leggen. Met volle moed vertrokken we, om 14 u was het de start. Voor mama een iets minder aangename wedstrijd, supporteren kan ze niet voor ons.Enkel van op afstand. We lopen van de ene gemeente naar de andere. Gans recht stuk! Echt wel een aangenaam en rustig parcours! Het was toch wel even bibberen want het was heel lang geleden dat ik 12.8 km gelopen had in wedstrijd. Aangekomen in Nederland zagen we toch heel wat Belgische topatleten. En bij de dames wat het veld ook niet echt te onderschatten. Maar ik liet dit niet aan mijn hart komen, ik was er om mijn eigen wedstrijd te lopen. Van bij de start liep ik in een goede positie en ging het vlot. De eerste kilometers gingen heel vlot en snel eigenlijk voor een lange afstand. Na 6 km kwam ik door in 24 min, wat ik heel vlug vond, ik dacht bij mezelf oei oei mijn klopke zal nog komen. Maar ik verbaaste mezelf en ik kon blijven lopen aan ongeveer 4 min de kilometer. Aan kilometer 10 kwam ik door met een scherpe tijd. Papa vroeg me onderweg constant lukt het en we maakten eingelijk wel praatjes. De laatste 800 meter hebben we zelfs nog gespurt. Echt ik voelde me super! En ik eindigde dan ook in een tijd van 52'04". Meer dan gelukkig kwam ik over de meet, ik knuffelde papa heel hard! Het gevoel dat ik had aan de finish niet te omschrijven! Mama en mijn zoetje stonden aan de laatste honderden meters en riepen heel sterk zus, chapeau! Mijn tijd is een verbetering met 2'25" met vorig jaar.

Wat eerder eindigde mijn zoetje als knap 5de senior, na een sterke bezetting.

Ik wil mijn vader, zoetje en mama bedanken voor het vertrouwen en de steun dat ze me geven! Door hen kan ik mijn grenzen verleggen! Bedankt Henk ( speaker ) voor het warm onthaal aan de finish echt zalig zo over de eindmeet te lopen.

Gisteren stond er terug een wedstrijd van het OLC op het programma, de dames liepen 6.1km en de heren 9.2km. Dit was goed voor respectievelijk 2 en 3 ronden. Eenmaal in Oostende aangekomen vertelde papa mij dat hij eens zijn eigen wedstrijd ging lopen, dus ieder voor zich. Het was afwachten voor de start wie er allemaal giing zijn, ik zag Lut Lesage, Sophie Tuttens, Chris Peeters, ... Ik hoopte op een top drie plaats. Eenmaal gestart voelden de benen rdelijk goed aan, mag niet zeggen super maar had een goed gevoel. Van bij de start liep ik bij Sophie Tuttens (en dat op haar verjaardag), ik liep bij haar , maar eventjes later bleef ik mijn tempo lopen en zag dat ze niet meer volgde. Ik probeerde zolang mogelijk aan te houden. Dat lukte me vrij aardig en na de eerste doorkomst liep ik als tweede dame, na Lut Lesage. Deze positie bleef ik dan ook aanhouden en hiermee werd ik eerste senior. Met een heel goed gevoel kwam ik aan en zag de klok stil staan op 24'03", ik was heel tevreden hiermee want ik liep aan 15 per uur en liep ook 25" sneller dan vorig jaar terwijl er nu wel wat meer wind stond.

Mijn conditie begint te komen, dit is mijn 2de wedstrijd die ik sterk loop. Met een tevreden gevoel ging ik huiswaarts, want mijn vader liep zijn eigen wedstrijd en liep (nog niet 100%) naar een tweede plaats in zijn categorie en mijn zoetje die won terug de wedstrijd. Chapeau iedereen! Supporters van harte bedankt om er terug bij te zijn!

Tot binnenkort!

Vandaag ben ik richting Poelkapelle getrokken om er een afstand af te leggen van 6.850 kilometer (3 ronden), het parcours ken ik daar al want heb er al meerdere malen gelopen. Het was de bedoeling om sneller te lopen dan vorig jaar en als het kon tegen de 27 minuten te eindigen. Voor de start zag ik snelle dames en wist ik dat top 3 niet haalbaar was, o.a. Inge Adam, Nathalie Declercq en Marijke Guillemyn,.... . Het parcours daar is met wat variatie maar wel rustig en ontspannend! Er zat ook een klein beetje vals plat in. Na de doorkomst van de 1ste ronde zaten we iets voor op schema zelfs ietsje te snel. En we voelden toch nog behoorlijk wat wind. In de 2de ronde zat ik op de goede tijd om mijn doel te halen, maar de derde ronde verloor ik wat tijdkrediet. Maar het tempo lag hoog en goed. Heel tevreden kwam ik aan als 4de dame in een tijd van 27'23".  Ik had op een heel relaxe manier gelopen!
Iedereen feliciteerde me en zei dat ik heel goed gelopen had! Papa vertelde me na de wedstrijd met minder wind haalden we zeker de 27 minuten. Ik ben zeker trots.

Mijn zoetje eindigde iets later knap als eerste, ook helaas geen parcoursrecord, scheelde niet veel, maar is zeker door de wind en ook door de solo-race. Mijn papa liep de 2 laatste ronden op een super snel tempo en eindigde nog heel knap!

Bedankt aan alle supporters langs de zijkant! Dat geeft me echt vleugels!
Mama bedankt voor de lieve woorden aan de aankomst en aan papa die me zoveel bijleert!

BEDANKT VOOR ALLES!