Zaterdag gingen we richting de Walen om er deel te nemen aan een wedstrijd over 13.3km. Het was mijn vader die deze wedstrijd had gevonden en zo liepen we ook eens een andere wedstrijd tegen lopers die we niet kennen, of toch niet allemaal :) want ook Patricia Delvael was er net als nog een paar Vlamingen die we kenden. patricia vertelde ons dat het een zzwaar parcours was. De start gaf haar alvast gelijk want het was van bij de start direct omhoog lopen. Ik startte goed en had graag onder het uur gelopen. Ik hield in het begin wat in omdat ik er wat mee inzat dat het zeer zwaar ging worden. Al snel liep ik ergens als vierde vrouw rond (al zou ik dat maar op het einde te weten komen). Het was steeds bergop met daarna een afdaling. Na een 8-tal kilometer was er eindelijk een vlak stuk van zo'n 2km. Het bleef verbazend goed gaan, dan moesten we nog door een stuk bos met daarin ook nog een helling, hoe kon het ook anders. Dan ging het nog even bergaf om dan de laatste kilometer terug stevig te mogen klimmen. je zag de meet al van een eindje liggen maar door die stevige helling duurde het toch een tijdje tegen dat je over de meet was. Ik finishte in 56' en was daarmee vierde dame, waar ik zeer tevreden mee ben. Ik had graag onder het uur gelopen en dat is me dus ook goed gelukt. Patricia Delvael werd knap tweede dame. Mijn zoetje liep een goeie wedstrijd en werd achtste, ietsje later kwam mijn vader als 20ste over de meet, hij werd daarmee tweede in zijn categorie. Heel tevreden gingen we terug naar West-Vlaanderen, het was een zeer goede organisatie, er kwamen meer dan 1100lopers af naar deze wedstrijd.

Ik wil mijn mama bedanken om terug chauffeur te spelen en zo hard te supporteren. Het was zeer leuk lopen daar, mijn vader heeft goed gekozen :)

Zaterdag gingen we naar Watervliet om er net als vorig jaar mee te doen aan de 12km. Dit jaar moest mijn pa niet werken en was hij ook op tijd, dus zo stonden we zoals gewoonlijk met drie aan de start. Mijn zoetje ging bij mij blijven om samen met mij die 12km af te werken. De start was tegenwind maar al snel kon ik opschuiven en liep ik eerste dame. Achter ons groepje liep dan een groepje met twee dames in met daarbij Ann Sophie Claeys. Toen we aan 3km aan d e vaart kwamen begon het plots wat zwaarder te worden. Niet omdat ik het lastig kreeg maar omdat de ondergrond er zwaar bij lag. Het was precies zoals vorige week in Izegem. Het was steeds wat opletten dat je niet zo weg glijden. Toen we aan de overkant van de vaart moesten lopen kon ik mijn voorsprong eens bekijken en zag dat het nog steeds dezelfde twee dames waren.Ik zag ook hoe mijjn vader opp een derde plaats liep. Het was leuk om zo te zien waar iedereen waar zat. De laatste drie kilometer liepen we dan op de baan terug tot aan de finish. Ik zag dat Ann Sophie op de tweede plaats liep met een goeie dertig seconde achterstand. Ik kwam zo over de finish in 45'50" en  dit voor 11km (normaal is het 12km maar dit jaar moesten ze noodgedwongen het parcours wat veranderen). Ann Sophie Claeys werd tweede, ik was tevreden van mijn wedstrijd want echt doorlopen kon je niet op deze ondergrond. Mijn vader liep ook een sterke wedstrijd en werd knap derde en was hiermee ook eerste veteraan. Zo konden we allemaal tevreden naar huis.

Ik wil mijn mama nog bedanken om terug chauffeur en supporter te zijn en ook mijn zoetje om mij te hazen, was echt leuk. 

Zondag ging ik net als vorig jaar gaan crossen in Izegem, normaal ging mijn zoetje daar ook crossen maar hij wou geen risico nemen nadat hij bij de vorige cross zijn voet had omgeslaan. Toen we aankwamen in Izegem zagen we direct dat het een sterk bezette cross ging worden bij de dames, zowel bij de juniors als bij de seniors.

Bij de start was ik goed weg, en zat direct op mijn plaats. Ietsje voor mij liep patricia Delvael, net als vorig jaar. Maar de cross was wat gewijzigd met vorig jaar, dit keer waren er meer bochten en met mijn kortere pinnen gleed ik steeds wat weg. Ik kon mijn plaats steeds vasthouden tot de laatste ronde, dan werd ik nog ingehaald door een senior. Ik kon wat aanpikken maar moest haar toch voor mij laten. Zo werd ik tiende senior, ik was tevreden enkel was het jammer van al die bochten. Het was terug een aangename ervaring met al die sterke loopsters die meeliepen.

Ik wil ook mijn ouders en mijn zoetje bedanken voor de steun en de luidde aanmoedigingen, ik hoorde vaak mijn naam klinken en dat was echt wel fijn.

Zaterdag ging het weekend niet goed van start, we moesten mijn pepe terug naar spoed voeren, in niet goede papieren, waren heel laat thuis. Moesten dan nog eten, ik ging niet meer eten had toch geent rek na te zien hoe pepe was. Maar mama dringende erop aan, zegt ze jullie moeten zondagochtend om 10.20 lopen je moet toch een maaltijd nog binnen hebben. Wij nog geten en zag heel laat in bed rond 1u. Het deed pijn als de wekker vroeg afliep. Wij allen richting Oostende om er deel te nemen aan de eerste wedstrijd van het criterium. Eenmaal aangekomen zag ik al gauw wie de overwinning in de wacht ging slepen. Ik liep los en het gevoel was redelijk. Van bij de start vloog ik er onmiddellijk snel in. Maar na enkele honderden meters, voeld ik dit is mijn dag niet. Alles spookte door mijn hoofd en mijn benen waren futloos en het draaide echt niet. Ik hoopte op betering maar het ging van kwaad naar erger. Ik bleef doorbijten voor pepe. Maar het was niet zoals het moest. Ik eindigde als 4de dame, na Natalie Tijtgat, An De Both, Sofie Tuttens. De wedstrijd was zo slecht niet, mijn tijd was nog behoorlijk. Maar ik had een mindere dag. Mijn zoetje eindigde knap als eerste, dit na een zeer zeer sterke Bert Deschodt. Papa liep uitstekend daarin tegen en eindigde als 1ste veteraan.

Ben blij dat we aan de start verschenen, maar na de wedstrijd kregen we nog slecht nieuws te verduren. Helaas kan ik hier niet meer over kwijt. Mensen die me goed kennen zullen wel nog vernemen wat. Op naar een betere dag!

Bedankt aan mijn mama en mijn zoetje zijn papa en andere supporters en lopers om me vooruit te roepen of mee te trekken in de wedstrijd!

Vandaag stond er eindelijk na lange tijd een wedstrijd op het programma. Mijn zoetje had besloten eens te crossen en ik dacht zo bij mezelf waarom zou ik ook eens testen waar ik daar loop. Deze middag vol goede moed richting Uitbergen. Omstreeks 15u was het mijn beurt om te starten, eigenlijk met weinig stress ging ik van start. De meisjes die aan de start stonden ken ik echt niet. Het was allemaal nieuw voor mij en wat de kat uit de boom kijken. Van bij de start zat ik heel goed voorin, ik verbaasde mezelf, mijn zoetje riep naar me toe kalm het is 5km. Maar mijn gevoel was uitstekend en er was mooie concurrentie en konden we strijden voor de plaatsen. Na 1 ronde zat ik in een mooi groepje en liep ik op plaats 8. Het parcours maakte het zwaar door de vele wind en het was koude wind!! Ik verbaasde blijkbaar iedereen en mezelf zeker. Met een heel goed gevoel liep ik verder en eindigde knap als 9 de en 6de senior. Heel tevreden was ik over mijn wedstrijd!!! Dit is voor herhaling vatbaar en dit smaakt naar meer!

De uitslag bij de dames seniores: Van Peteghem Ingrid, Ameloot Sylvie, Van Bockstal Saartje, De Smet Kristi, Van de Mergel Eva, Lies Deruddere. Bij de masters won Marlene Vandenbroeck.

Iets later moest mijn zoetje starten dit voor 9,8 km, er was een heel sterke bezetting! Hij liep heel goed mee voorin, maar na 1 ronde sloeg het noodlot toe. Hij sloeg zijn voet om in een bocht. Hij had pijn maar beet door en liep door op een kalmer tempo om zijn plaats veilig te stellen. Hij eindigde als 8ste senior! Ik ben trots dat hij doorbeet! Hopelijk is het niet te erg! De winaar was daar Vital Gahungu.

Zaterdag stond er normaal een wedstrijd op mijn programma. Maar het was afwachten wat de weersomstandigheden gingen doen. Toen we op stonden zachterdagochtend was het nog droog. Wel ijskoud door de wind, maar ondertussen bleven we hopen dat we toch ging kunnen starten. Plots kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat het al goed aan het sneeuwen was in Wevelgem. Maar in Varsenare was het gelukkig nog droog. Rond 11u belde ik naar de organisatie om te weten of de wedstrijd al dan niet zou doorgaan. De mensen van de organisatie lieten me weten dat om 12u30 de beslissing ging vallen. Toch vertrokken mijn zoetje en ik tijdig naar Lombardsijde. Iets na 12u30 belde ik terug en ja hoor we kregen goed nieuws, de wedstrijd ging door.

Helaas kon mijn papa er niet bij zijn, de wegen lagen behoorlijk glad in Wevelgem en het sneeuwde nog steeds, dus wilden ze het niet riskeren. Mijn zoetje en ik hadden besloten om samen de 5 kilometer te lopen. Mijn zoetje vooral voor de koude op zijn longen (dit na zijn longontsteking geweest van vroeger, geen risico's nemen). Eenmaal gestart, had ik onmiddellijk een voorsprong, na een grote kilometer kon ik mijn concurrentie zien en zag ik dat ik toch al een goede voorsprong had. Het tempo bleef ik aanhouden, het was echt op momenten beuken tegen de wind in. Maar ik vond het echt heerlijk lopen dit was echt een afzien!! Op het einde liet ik het tempo wat uitzakken dit omdat we op het voetpad moesten lopen en daar lag toch nog ijs, wou geen risico's nemen. Gans de wedstrijd heb ik zonder chrono gelopen gewoon puur op gevoel. Ik eindige dan ook heel tevreden als eerste in een goede tijd 21'22" voor 5,3 km. Dit slechts 10 seconden trager dan vorig jaar. In zo'n weer en temperatuur wil dit toch zeggen dat mijn conditie al behoorlijk goed zit. Het is toch nog eens een extra duwtje om verder door te zetten.

Mijn zoetje eindigde iets vroeger eveneens als eerste. Dus we hebben beide het jaar goed ingezet. Een dubbele overwinning. Een fantastische start voor 2010. Mijn ouders supporterden van thuis uit en waren natuurlijk heel tevreden en fier op me. Chapeau zeiden ze in zo'n weer. Mijn geluk kon nog niet op, ik won dan ook de hoofdprijs in de tombola.

Ik wil mijn zoetje zijn ouders bedanken om het slechte weer te trotseren en ook de vele supporters! Eveneens Steven de broer van mijn zoetje die liep de 10,3 kilometer uit samen onder de begeleiding van mijn zoetje en mezelf. We hebben hem gesteund en wat uit de wind gezet want het was echt een zandstorm zaterdag!

Zaterdag ging het richting Tielt om er zoals jaarlijkse gewoonte de 5km te lopen. Ook dit jaar stond ik er terug aan de start en ook deze keer was het terug goed bezet. Ik stond op de eerste rij om goed te starten en was bij het startschot dan ook supergoed weg. Ik zat direct voorin en vond het echt geweldig lopen. Na een goeie kilometer zat ik nog steeds bij Marlene Vandenbrouck, maar ik voelde dat ze steeds sneller ging lopen. Ik liet ze gaan en al snel kwamen er twee dames van Molenland bij me. Ik ging nog een tijdj mee maar moest ze de laatste kilometer laten gaan. Ik eindigde knap als achtste en eindigde op enkele tellen van Els Van Coillie. Ik was zeer tevreden van mijn wedstrijd, wellicht iets te snel gestart maar op een vijf kilometer mag dat wel eens. Na de wedstrijd had ik nog een redelijk goed gevoel en besliste om de dag nadien nog eens te lopen.

Op zondag gingen we naar Sint Eloois-Winkel om er deel te nemen aan de 4.25km. Maar eerst masseerde mijn zoetje nog eens goed mijn benen want ze zaten niet zo heel goed meer. Toen ik aan de start verscheen zag ik Audrey Goessaert, ik wist direct dat het tussen ons tweetjes ging gaan. Van bij de start was ik terug goed weg en de beentjes waren goed (hoe zou dat komen ) Na een honderd tal meters begon ik wat op te schuiven en zag dat Audrey een gaatje liet. Ik bleef op mijn eigen tempo verder lopen. Na een grote kilometer stonden mijn ouders en zoetje om mij aan te moedigen. Ik ging nog wat sneller lopen na de aanmoedigingen. Toen ik zag dat het gaatje groot genoeg was ging ik op een goed tempo verder. Ik won zo de 4.25km en dit precies dertig jaar na de overwinning van mijn vader mag ik mijn naam ook op de erelijst plaatsen. Audrey kwam 15" na mij als tweede over de meet. Tuttens Sophie vervolledigde het podium.

Zo sluit ik 2009 af met een overwinning, het was echt een superjaar voor mij. Hopelijk wordt 2010 evengoed of zelfs wat beter :) Mijn zoetje kan ook terugkijken op een prachtjaar, dit met maar liefst 32 overwinnigen. Mijn papa wil ik ook bedanken voor al zijn haaswerk en ook mijn mama om steeds klaar te staan als chauffeur en toeschouwer. Ook bedankt aan alle supporters. Op naar een mooi 2010.

Zondagmiddag gingen we naar Langemark om er terug deel te nemen aan hun kerstcorrida. We gingen allemaal op de langste afstand van start, ook mijn zoetje zijn broer Steven. Voor de start zag ik net als in Waregem terug enkele goeie dames en ging terug van start om mij tussen deze dames te mengen. Het was zeer koud en het was ook de eerste keer dat het terug zo koud was en dan heb ik steeds wat last van mijn luchtpijp. Ik ging goed van start en schoof goeed mee met enkele sterke dames, maar ik had wat last om hun tempo te blijven lopen en besliste dan maar om op mijn eigen tempo verder te lopen. De ademhaling kwam maar niet in orde, ik kon wel mijn tempo vasthouden tijdens de laatste twee ronden. Ik kwam als zevende dame binnen, ditkeer net na Deseyn Caroline, vorige week er wat voor, nu er net na. Hiermee werd ik vijfde senior.Toch ben ik tevreden met mijn resultaat want ik liep terug sneller dan vorig jaar, ditmaal 1'20".

Mijn zoetje werd knap tweede en mijn vader werd ook vijfde in zijn categorie, Steven liep aan een goeie 11per uur en was ook zeer tevreden. Zo konden we allemaal tevreden zijn over onze wedstrijd.

Ook wil ik alle supporters bedanken om zo te roepen en mijn ma en mijn zoetje zijn ouders om de koude te trotseren.

Bedankt voor de foto's, Herman en Martine

Zoals gewoonlijk waren we terug van de partij op de kerstloop te Waregem. Vorig jaar koos ik voor het korte werk, dit jaar voor het lange werk! In 2007 liep ik al eens de 10 kilometer dus wist ik wat er mij te wachten stond qua parcours. Eenmaal in Waregem zag ik toch heel wat sterke lopers bij de mannen en ook bij de dames. Met geen verwachtingen stond ik aan de start, want immers met zo'n veld kan ik toch niet meestrijden vooraan. Van bij de start ging het behoorlijk vlot! Ik vond het een goed tempo en bleef volhouden zolang mogelijk! Toen ik bij Vincent de inrichter passeerde riep hij mij toe dat ik als 5de dame liep, ik schrok want had dit zeker niet verwacht!! Samen met mijn zoetje liep ik een heel goed tempo verder! Bij het ingaan voor de 2de ronde bleef ik als 5de lopen, voor mij was er niets meer aan te doen en na mij was het gaatje ook groot genoeg riep mama mij toe! Ik eindigde als 5de dame na heel sterke dames!! En ook met een knappe tijd 40'12". In 2007 liep ik nog 43'55", dus terug een duik onder mijn vorige tijd! Bij de dames ging de overwinning naar Ann Parmentier,Charline Vanneste,Gwendolyn Dedeyne, Marlène Vandenbrouck en ik mocht het rijtje mooi afsluiten!

Heel tevreden was ik over vandaag! De uithouding is er zeker en vast! De conditie mag ik ook niet over klagen! Nu nog meer aan de snelheid werken!

Van mijn papa wat het niet echt zijn dagje, parcours nat en geregend dus een mindere dag, geef hem maar 10 zonnen!!!

Supporters van harte bedankt langs de kant! Dat doet me toch enorm deugd! Ik schrok ervan dat heel veel mensen mijn naam kenden! Alsook tijdens de prijsdeling kon ik onder een luid applaus mijn prijs ontvangen!! Bedankt!!!

We hadden zin om terug een wedstrijdje te lopen, één weekend zonder wedstrijden is al meer dan genoeg. Zo trokken we samen met mama, papa, mijn zoetje en ons lief hondje richting Gistel. Daar gingen we allemaal van start op de 12 kilometer. Toen we aankwamen in Gistel was het fantastisch weer echt lekker! Het is eind november bijna en nog in topje kunnen lopen!! Ik had geen verwachtingen dit omdat we een weekje vol stress hadden en ik veel gewerkt had tot vrijdagavond laat. Voor de start hoopte ik om in een groepje te lopen met o.a. Sophie Tuttens, Chris Peeters, Veronique Timmermans. Van bij de start had ik een héél goed gevoel! En zonder ik het wist kwamen we aan kilometer 1 en was ik al alleen op pad, met kort na mij Sophie. Maar iets verder konden we in de bochten elkaar zien en zag ik dat ik al een mooi stukje voor liep. Ik bleef een goed tempo zoeken want het parcours was lastig met 2 serieuze bruggen erin en met een stevige wind! Zo eindigde ik als eerste in een goede tijd. Heel tevreden was ik!  Als tweede was het Chris Peeters op 1'30".Mijn zoetje had ook gewonnen, terug een dubbeloverwinning joepie! En mijn vader liep een heel sterke wedstrijd en eindigde als 2de master! Pas op papa is terug aan het komen!!

Ik wil toch ook Hans Pacque bedanken om me toch enkele kilometers te vergezellen! Bedankt!

Mamie van harte bedankt dat je er altijd trouw bent om te supporteren! Mijn papa en zoetje om me te steunen en bij te staan op de trainingen! Ik kan alleen maar zeggen dat ik heel veel evolutie al geboekt heb de laatste 2 jaren!!!

Zondag reden we richting Brugge om daar aan de start te verschijnen van de Run For Fun. Eens daar aangekomen begon het echt te gieten, al snel veranderde het parcours van stratenloop naar cross want we moesten bepaalde stukken door gras. Ook de start was op het gras wat het toch wel wat gevaarlijk maakte. Ik starte wat rustig en eens op de baan gekomen begon ik mijn tempo te lopen. Het draaide niet zoals in Ploegsteert maar ik kon toch vlot lopen. Na een grote 2km zag ik mijn zoetje aan de leiding lopen, ikzelf liep ook op de eerste plaats. Halfweg was de voorsprong ongeveer dertig seconden op Tania Cleppe. De tweede ronde bleef de voorsprong hetzelfde al was het echt wel opletten in de bochten omdat het zeer glibberig was. Ik kwam zo als eerste over de meet. Ook mijn zoetje won de 10km. Mijn vader liep terug een sterke wedstrijd al was het niet echt zijn weer om in te lopen. Hij werd vijfde en werd hiermee tweede in zijn categorie.

Jaarlijks is er de 8 kilometer en de halve marathon van Ploegsteert. We zijn daar al heel lang aanwezig, mijn vader al reeds meer dan 20 jaar. Dit jaar ging het een speciale editie zijn, Frank VDB de zoon van de organisator is morgen pas 1 maand gestorven is. En we kenden Frank toch en hij is de laatste jaren aanwezig en slaat een praatje en staat onderweg. Maar we gingen met z'n 3 lopen voor Frank.
Met een goede conditie gingen we naar Ploegsteert rond 9u20 kwamen we al aan. Mijn vader en mezelf gingen om 11 u van start voor 8 kilometer, iets later 11u20 ging mijn zoetje van start.
Voor de start zag ik behoorlijk sterke dames, ik liep vandaag eens niet voor een plaats maar voor wel een goede tijd, na een vlugge 2 kilomter dacht ik dit loopt fout af, maar met nog 1,5 kilomter te gaan zag ik dat de chrono goed zat. Ik eindigde als 7de dame in een tijd van 32'32", tevreden was ik zeker en vast!! Bij de dames ging de overwinning naar Veerle Dejaeghere. Mijn vader eindigde heel knap als 4de master.

Na mijn aankomst gingen we vlug richting de doorkomst van de halve marathon, dit was aan 11 kilometer. Mijn zoetje liep daar als 15de positie eveneens tussen heel sterke lopers! Hij liet me weten dat het niet zijn super dag was, maar hij is een doorzetter. Hij eindigde knap als 16de! Als je weet dat hij een stukje verkeerd gelopen heeft!

Iedereen van ons 3 heeft tijdens het lopen aan Frank gedacht, na de wedstrijd zijn we terug Frank nog eens een bezoekje gaan brengen, hij ligt begraven net naast zijn ouderlijk huis, Frank heeft vandaag alles meegemaakt van heel dichtbij! Ik ben zeker dat hij tevreden is dat zijn ouders de wedstrijd zo goed tot een eind gebracht hebben!

Op naar de volgende.

Zaterdag gingen we richting Waregem om deel te nemen aan de 52ste jongerencross, waar mijn vader al reeds verschillende malen gewonnen had. Helaas kon hij er vandaag niet bij zijn, hij moest werken.
De cross was slechts 2 kilometer lang wat voor mij niet echt een voordeel was, als je weet dat ik geen cross trainingen doe en train voor langere afstanden. Ik wou dolgraag terug op het podium staan wat me al iedere maal in Waregem lukte. Bij de start zag ik dezelfde namen zoals bij iedere cross van de vrije sporters. Omstreeks 12 u ging ik van start. Mijn start was een heel stuk beter dan bij de cross van DAPALO. Snel zat ik vooraan bij de kopgroep samen met Audrey. Net iets voor het einde van de eerste ronde wou ik het tempo iets hoger leggen en voelde al snel dat Audrey het moeilijk ging krijgen. Ze moest al eventjes een gaatje laten, maar kon terug aansluiten maar niet voor heel lang, want iets verderop versnelde ik terug ietsje en kon ze niet meer aanpikken. Het gaatje werd steeds groter en groter, waardoor ik mooi als 2de kon eindigen. Tevreden was ik zeker over mijn prestatie had een heel goed gevoel!

Iets later omstreeks 16.00 ging mijn zoetje er van start. Hij moest 8 kilometer afleggen en deed geregeld wat kopwerk, voor zijn eerste cross deed hij dit zeer goed! Hij eingde als 4de plaats op slechts 10sec. van de eerste. Daarna nog iets gedronken en toen vertrokken we richting De Haan, ik had al enkele weken in gedachten om na Waregem nog deel te nemen aan de Halloweenloop in De Haan. Dit kon enkel als mijn zoetje niet gewonnen had in Waregem.
Mijn vader was ook ondertussen aangekomen in De Haan en ja hoor met 3 gingen we om 19u30 starten voor de 12 kilomter. Mijn zoetje twijfelde wat zou ik doen, maar hij voelde zich nog fris genoeg om toch nog door te gaan in de wedstrijd.Bij de start zag ik de concurrentie van in het OLC. In mijn achterhoofd had ik graag gewonnen, maarja had toch al gelopen en het was 12 kilomter. Het parcours ging over 3 ronden. Van bij de start liep ik een heel goed tempo en voelde dat de benen super zaten, ik aarzelde niet en ging ervan door. Na de eerste ronde liep ik als eerste dame en  dit met een super gevoel. Had wat schrik voor ronde 2 en 3 maar verval kreeg ik niet en bleef zelfs de voorsprong uitdiepen. Ik eindigde als 1ste dame in een tijd van 49'44". Heel tevreden was ik na mijn prestatie van deze ochtend! Mijn zoetje had de wedstrijd ook gewonnen en papa was knap 2de master.

Heel tevreden gingen we huiswaarts! Met knappe prestaties en van iedereen een goed gevoel!

Zoals jullie eerder konden lezen op mijn blog was ik gans de week niet echt in goede gezondheid, zaterdag was het dan nog eens heel stuk erger in de namiddag, niezen, snuiten, hoesten, geen adem,warm (koorsachtig), koud,... . Ik vloekte dju hopelijk is het morgen weg dacht ik. Lang geslapen zaterdag op zondag en zelfs goed gezweet in bed, was ik terug een blaffende hond vanochtend. Maar het kriebelde zo om mijn eerste cross te lopen en dan nog de cross van mijn club. Zal ik lopen, zal ik niet lopen dat stelde ik mij constant de vraag. Ohja kleren aandoen ik zie wel het moment zelf bij de opwarming. Iedereen sprak me aan doe je mee of niet? Ik twijfelde en wist nog geen antwoord. Rond 14.15 ging ik even loslopen met Anja en ik voelde al dat het niet goed ging zijn, ik liep heel traag en had al geen adem meer, Anja zag het en zei rustig lopen hé meid, dat er niets met u gebeurt.
Maarja ik ben een wedstrijdbeestje ik wil altijd het beste van me geven in een wedstrijd.
Ik dus aan de start verschenen, pang en weg waren we. En oei oei wat een start. Ik zat in een heel slechte positie! Inhalen moest ik doen inhalen want de koplopers waren al weg. Mijn uiterste beentje voorgezet, ik was amper 500m weg en daar stond Glenn en Charlotte mijn adem was al een ramp geen lucht, ze zagen het ook. Maar Liesje blijft bijten en volhouden, en ja hoor ik liep he grote gat toe tot bij Audrey. Voor mij was dit vandaag een hele inspanning. Maar al snel versnelde ze terug en ik kon niet volgen dit door ademgebrek daarna liep ik op eigen tempo verder en eindigde zo als 3de dame, dit na Charline Vanneste, Audrey Goesaert.

Al bij al mag ik tevreden zijn over de wedstrijd in de omstandigheden, maar ik ben niet echt tevreden.
Wat me ook niet makkelijk was is de omschakeling tussen cross en straat. Momenteel train ik voor langere afstanden en dan plots terug 3 kilomter. Terwijl anderen al verschillende crossen liepen.

Op naar een betere en hopelijk gezondere wedstrijd!

Bedankt aan alle supporters, het deed me veel plezier! En bedankt voor de complimenten dat ik toch van start ging voor de club ze vonden dit een mooi gebaar.

Zaterdagochtend vertrokken we met z'n allen richting Brussel om er deel te nemen aan de Human Race 10 Kilometer, om nog met zijn allen nog de laatste kilometertjes te lopen voor de challenge. Ik hoopte dat ik zou kunnen lopen want ik was gans de week redelijk ziek geweest en een enorme verkoudheid gehad en dit slaat dan altijd op mijn luchtwegen doordat ik een spastische luchtpijp heb.
Maar ik had me warm gekleed en weg waren, ik verkoos een heel rustig tempo. Dit bij Jess en haar vriend, we hadden elkaar niet meer gezien sinds juni op een wedstrijdje te Oostende, dus hadden we veel bij te praten en dat deden we ook. Het was een heel gezellig ochtendloopje en de 10 kilomter vloog voorbij.
Bedankt Jess en Bert! Ook heel veel succes met jullie toekomstplannen!

De opkomst was behoorlijk, iedereen was vooral tevreden, leuk initiatief!

Zaterdag stond er de laatste wedstrijd van het OLC op het programma. Van mijn winst in het eindcriterium was ik al zeker maar wou het graag goed afsluiten en wou de laatste wedstrijd graag winnen. Eenmaal aangekomen zag ik al snel dat de overwinning vandaag niet voor mij ging zijn. Om 15 u stonden we aan de start voor 10 kilomter te lopen. Mijn doel was mijn eigen wedstrijd te lopen want de eerste dame was toch te snel dat was Gwendolien Dedeyne heel sterk bezig! Ik startte op eigen tempo en liep bij Sophie Tuttens na 2 kilometer had ik een klein gaatje, ik vertraagde even om er terug bij te lopen maar het gaatje was groter al. Op dat moment besloot ik mijn eigen tempo te lopen, versnellen ging ik niet doen want de eerste dame was te veel voor, ik bleef mooi gelijk lopen. Na 5 km had ik al 30 seconden voorsprong op de derde dame. Het gevoel was heel goed, ik eindigde zo knap als 2de dame in een tijd van 40'50", 3de dame was Sophie Tuttens. Heel tevreden was ik op zo'n parcours en met de wind. Mijn zoetje eindigde knap als winnaar en papa als 3de master!! Mijn zoetje en ik zijn beide eind laureaat.

Zondag had papa graag gelopen in Oostkerke en ik dacht in mezelf ik zal daar trainen kan dan mee supporteren voor hem. Mijn zoetje vond dit een goed idee en met z'n allen vertrokken we naar daar. We konden kiezen tussen 7,2 km of 14.4 km. Lang zat ik te twijfelen van de afstand, want ik had tenslotte toch een wedstrijd in de benen. Maarja het was een training, dus ik besloot om de lange afstand te lopen en dit echt puur als training. Ik liep heel ontspannen en heel veel alleen! Dit over een mooi parcours met toch soms behoorlijk veel wind en wat hellingen. Ik eindigde daar toch nog als 3de dame dit na Anne-Marie Danneel en Ilse Geldhof ( ex-belgisch wielerkampioene), ik had een gemiddelde van bijna 14km/u. Ik was heel tevreden hiermee na mijn wedstrijd van zaterdag! En vooral tevreden dat ik voor de lange afstand koos. Mijn zoetje heeft de wedstrijd gewonnen en papa eindigde terug als 3de master. Een heel leuk maar druk weekend met mooie resultaten!

Dit weekend zat ik met een dilemma, meedoen in Oostende voor het OLC of meedoen in de wedstrijd van onze vriend Mario.
Samen met mijn zoetje en ouders beslisten we om deel te nemen aan de wedstrijd van Mario. Het werd een 10 kilometer wedstrijd met  heel veel wind en gelukkig geen regen. Ik zag voor de start Marijke Guillemyn en Christa Noyez als belangrijkste tegenstanders. Van bij de start was ik zeer goed weg en bleef in het spoor van Marijke lopen.  Na een goeie kilometer nam ik plots onverwachts voorsprong op Marijke en bleef op mijn tempo verder gaan, ik bleef steeds zo'n 20 tal meter voor haar uitlopen. Met nog een grote kilometer te gaan kwam Marijke op en over mij, ik pikte nog even aan maar moest in haar in de laatste meters laten gaan, ik kwam zo op 3 seconden van de overwinning. Teleurstelling was er niet want ik liep een zeer goede tijd(40'30") en werd eerste in mijn categorie. Ik zag ook mijn zoetje winnen na een zeer sterke halve marthon vrijdagavond in 1u09'58" en eindigde daarme 5de en 2de senior!!! Mijn vader eindigde knap als 4 de master. Gelukkig keerden we allen huiswaarts, na een geslaagde organisatie!

Zondag toch nog overwachts besloten om nog een klein wedstrijdje te lopen dit in Deerlijke een afstand van 5km120, voor de start zag ik dat het ging strijden worden voor een podiumplaats, er stonden toch 3 sterke dames aan de start Annick Delaere, Valerie Steen en Sophie Tuttens. Sophie en mezelf zaten niet fris doordat we beiden al een wedstrijd gelopen hadden dit weekend. Dusja dacht ik gauw dat het tussen de dames ging gaan die fris zaten en ja hoor. Vanbij de start trok Valerie door en ik volgde in het spoor van Annick, maar na een kilometer liet ik ze bewust gaan, ze gingen toch sterker zijn want ik voelde mijn 10 kilometer toch wat in de benen! Maar ik ging goed verder door op mijn tempo en zo eindigde ik knap als 3de dame en 1ste senior! In een schitterende tijd van 19'13".Dit 1 minuut sneller dan vorig jaar en dit jaar met een schitterende wedstrijd al in de benen. Mijn vader liep samen met mijn zoetje los en eindigde toch nog knap 2de veteraan!.

Het was een druk maar heel geslaagd weekend! Zo mogen er nog veel komen!

Deze namiddag trokken we met het gezin richting Izegem, eenmaal aangekomen voelde het weer toch behoorlijk warm. En had ik toch last van luchtwegen door verkoudheid.Iedereen schreef zich in voor de 10 kilometer. Tijdens het opwarmen zag ik Charline Vanneste, Nathalie Lambrechts,Veronique Timmermans, Gwendolien Sierens,enkele plaatselijke dames.
Strijden voor de overwinning moest ik zeker niet doen, ik hoopte op een 3de plaats. Om 15.00 ging het startschot en weg waren we , 2 ronden op een zalige piste en dan het parcours op. Bewust ging ik niet voor een te snelle start, want het had toch geen zin. Na doorkomst van 5.4 kilometer kwam ik als 3de dame door en voelde ik toch wat ademgebrek en wat zware benen door de adem tekort denk ik. Vol goede moed ging ik mijn 2de ronde in, mama supporterde en vertelde me dat de 3de plaats safe zat. Dus liep ik rustig mijn tempo verder, niets forceren! En ja hoor ik eindigde als 3de dame na een sterke Nathalie en Charline! Mijn eindtijd was 45 seconden sneller dan vorig jaar, ik mag dan toch tevreden terug kijken op de wedstrijd! Mijn zoetje eindigde knap 2de na Bosmans Maarten, mensen die het lopen volgen weten dat dit zeker geen schande is. Mijn vader eindigde heel knap als 4de master! Hij komt terug sterk voor de dag! Tevreden keerden we huiswaarts!

Bedankt Karim voor de foto's! Gwen leuk je terug te zien , hopelijk volgende keer wat met meer tijd! Proficiat met u resultaat op de 5 km!

Opa proficiat met u prestatie, nog eventjes en we kunnen terug samen lopen!

Onze trouwe supporters en chauffeur! Bedankt!

Zondag 20 september eindelijk was die dag aangebroken, na heel veel werk en vergaderingen en inspanning konden de organisators van de leimarathon eindelijk hun organisatie van start laten gaan. Mijn papa was één van de 8 hoofdorganisators en ik moet zeggen het was meer dan de moeite!

De hoofdwedstrijd was natuurlijk de marathon van Deinze naar Wevelgem, maar in afwachting op de marathonlopers was er een jogging over 5 en 10 kilometer in het plaatselijke Wevelgem. De start was voorzien om 10u30. Papa had de volledige verantwoordelijkheid opgenomen voor de 5 en 10 kilometer te organiseren, maar de dag zelf kreeg ik heel veel verantwoordelijkheid, we hadden alles mooi voorbereid en nummers en chips aan elkaar gekoppeld, maar we hadden enorm veel deelnemers, veel meer dan verwacht! Echt druk druk aan de inschijvingen! Ik springen van links naar rechts, mensen te woord staan, nummers maken en chips aan linken echt een stressie gedoe voor mij. Dan besloten we maar de start te geven om 10u45, doordat er rond 10u20 nog een hele rij stond in te schrijven. Rond 10u40 ben ik richting start gegaan en ja daar stond ik dan voor eigen publiek gestresseerd van de inschrijvingen, niet opgewarmd. De speaker van dienst Jos maakte mij kenbaar als favoriet en vertelde dat ik voor eigen volk liep,... . Maar veel tijd om na te denken was er niet pang, en weg waren we voor 10 kilometer.

Van bij de start voelde ik neen dat wordt mijn dag niet, en het gevoel was juist, tot aan kilometer 2,5 ging alles goed en toen was het licht uit ! Ik viel stiel, Valerie Steen ging over mij en aan kilometer 6 kwam een onbekende dame voorbij mij. Maar echt chapeau dat meisje liep heel soepel en snel echt! Ondertussen had ik nog 4 zware kilometers voor de boeg, ik bleef doorbijten en zag af maar hield vol. Ik eindigde toch nog 3 de en kwam aan onder luid applaus voor eigen volk, wat toch wel een kick geeft echt geloof me! Mijn zoetje misschien toekomstige Wevelgemnaar heeft zijn eer hoog gehouden en schreef de 10 kilometer op zijn naam.

Onmiddellijk na de aankomst vlug omkleden en terug ons t-shirt aan van de organisatie en in actie geschoten. Ondertussen vernomen we dat onze goede vriend en Wevelgemnaar Nico Serroen met ruime voorsprong op kop liep van de marathon. In een mum van tijd was het 14u30 en was onze Nico daar! Hij liep een super marathon onder begeleiding van Glenn Vermander 2u31 op zijn ééntje! Chapeau man! Echt respect! Wat is mooier dan als Wevelgemnaar aan te komen solo in Wevelgem. Hij had 17 min voorsprong! Van harte proficiat.

Mensen je weet wellicht nog dat ik zei dat ik onder stress liep wel, dat is nog steeds te voelen, ik heb helemaal verkrampt gelopen 10 km want alle spieren tot in mijn poep doen ontzettend pijn.

Veel reacties kregen we over de marathon en organisatie en behoorlijk veel postieve! Maar aarzel niet suggesties en opmerkingen zijn welkom, mail ze me gerust door! Want binnen 2 jaar maken we er een nog betere editie van!

Vrijdagavond stond er terug een wedstrijd van het OLC op het programma. Een wedstrijd over 9 kilometer. Ik ging heel rustig naar deze wedstrijd, want ik had in mijn hoofd er een goede training van te maken, want er stond nog meer op het programma dit weekend! Voor de toeschouwers een leuke wedstrijd ze zien ons 3 maal lopen. Ik liet bewus Lut Lesage gaan, en bleef samen lopen in een groepje met Sophie Tuttens en haar man. We hadden beiden nog een druk weekend en besloten samen te lopen voor onze plaatsen. En ja hoor dat lukte aardig, ik kwam niet moe aan als 2de dame en Sophie als 3de. Ik eindigde eerste in mijn categorie! Doel was geslaagd! Papa eindigde knap als 2de master en mijn zoetje eindige eveneens als 2de maar eerste in zijn categorie!