Zaterdag stond er normaal een wedstrijd op mijn programma. Maar het was afwachten wat de weersomstandigheden gingen doen. Toen we op stonden zachterdagochtend was het nog droog. Wel ijskoud door de wind, maar ondertussen bleven we hopen dat we toch ging kunnen starten. Plots kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat het al goed aan het sneeuwen was in Wevelgem. Maar in Varsenare was het gelukkig nog droog. Rond 11u belde ik naar de organisatie om te weten of de wedstrijd al dan niet zou doorgaan. De mensen van de organisatie lieten me weten dat om 12u30 de beslissing ging vallen. Toch vertrokken mijn zoetje en ik tijdig naar Lombardsijde. Iets na 12u30 belde ik terug en ja hoor we kregen goed nieuws, de wedstrijd ging door.

Helaas kon mijn papa er niet bij zijn, de wegen lagen behoorlijk glad in Wevelgem en het sneeuwde nog steeds, dus wilden ze het niet riskeren. Mijn zoetje en ik hadden besloten om samen de 5 kilometer te lopen. Mijn zoetje vooral voor de koude op zijn longen (dit na zijn longontsteking geweest van vroeger, geen risico's nemen). Eenmaal gestart, had ik onmiddellijk een voorsprong, na een grote kilometer kon ik mijn concurrentie zien en zag ik dat ik toch al een goede voorsprong had. Het tempo bleef ik aanhouden, het was echt op momenten beuken tegen de wind in. Maar ik vond het echt heerlijk lopen dit was echt een afzien!! Op het einde liet ik het tempo wat uitzakken dit omdat we op het voetpad moesten lopen en daar lag toch nog ijs, wou geen risico's nemen. Gans de wedstrijd heb ik zonder chrono gelopen gewoon puur op gevoel. Ik eindige dan ook heel tevreden als eerste in een goede tijd 21'22" voor 5,3 km. Dit slechts 10 seconden trager dan vorig jaar. In zo'n weer en temperatuur wil dit toch zeggen dat mijn conditie al behoorlijk goed zit. Het is toch nog eens een extra duwtje om verder door te zetten.

Mijn zoetje eindigde iets vroeger eveneens als eerste. Dus we hebben beide het jaar goed ingezet. Een dubbele overwinning. Een fantastische start voor 2010. Mijn ouders supporterden van thuis uit en waren natuurlijk heel tevreden en fier op me. Chapeau zeiden ze in zo'n weer. Mijn geluk kon nog niet op, ik won dan ook de hoofdprijs in de tombola.

Ik wil mijn zoetje zijn ouders bedanken om het slechte weer te trotseren en ook de vele supporters! Eveneens Steven de broer van mijn zoetje die liep de 10,3 kilometer uit samen onder de begeleiding van mijn zoetje en mezelf. We hebben hem gesteund en wat uit de wind gezet want het was echt een zandstorm zaterdag!